Chociaż słowo kabotaż brzmi obco i nieco tajemniczo, to w rzeczywistości dotyczy transportu towarów. Ściślej, kabotaż drogowy odnosi się do świadczenia usług transportowych na terenie państwa, które dla przewoźnika nie jest państwem, w którym ma on zarejestrowaną swoją działalność gospodarczą. Kabotaż nierzadko wzbudza kontrowersje, ale to nie oznacza, że przewoźników nie obowiązują specjalnie przystosowane do kabotażu przepisy.
Co warto wiedzieć o przewozach kabotażowych?
Włoski podróżnik Giovanni Caboto poruszał się zwykle wzdłuż wybrzeży badanych lądów, a od jego nazwiska wziął się termin kabotaż. W swojej pierwotnej wersji dotyczy on jednak tylko żeglugi pomiędzy portami tego samego państwa, usługi kabotażowe lądowe charakteryzują się czym innym.
Kabotaż występuje wówczas, gdy firma zarejestrowania np. w Niemczech prowadzi usługi przewozu towarów na terenie innego kraju, np. Polski. Nie chodzi przy tym o przewóz towarów pomiędzy Niemcami a Polską, gdyż wówczas mamy do czynienia ze zwykłym transportem międzynarodowym, ale o transport wewnątrz obcego firmie państwa. Np. firma niemiecka przewożąca produkt z Warszawy do Gdańska wykonuje usługę transportu kabotażowego.
Do realizacji przewozów kabotażowych niezbędna jest zarejestrowana działalność gospodarcza oraz licencja na przewozy międzynarodowe. Aspekty odnoszące się do przewozów kabotażowych określają jednolite przepisy prawne Unii Europejskiej.
Przewozy kabotażowe – przepisy prawne UE
W przepisach odnoszących się do przewozów kabotażowych znajdują się przede wszystkim informacje o podmiotach, które są uprawnione do takich przewozów. Jak już było wzmiankowane powyżej, musi to być firma przewozowa z odpowiednimi pozwoleniami, czyli z zarejestrowaną działalnością gospodarczą oraz posiadająca licencję uprawniającą do przewozów międzynarodowych.
Przepisy dotyczące przewozów kabotażowych w Unii Europejskiej zostały sprecyzowane Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) z dnia 21.10.2009 roku o numerze 1072/2009. Natomiast przepisy odnoszące się do krajów spoza Unii Europejskiej, np. Norwegii lub Szwajcarii są doprecyzowywane przez regulacje, które funkcjonują w tych krajach. Aby móc przeprowadzić przewóz kabotażowy w zgodzie z przepisami, firma dokonująca takiego kabotażu musi mieć odpowiednie dokumenty. Są to dokumenty dowodzące o przewozie w przychodzącym ruchu międzynarodowym oraz dokumenty informujące o każdym kolejnym transporcie kabotażowym. Na terenie państw UE będą to po prostu listy przewozowe, a także list CMR, odnoszący się do przewozu międzynarodowego.
Firmy transportowe rozpoczynają przewóz towarów nie na terenie swojego państwa, czyli np. przywożąc towar z Polski i rozprowadzając go po miastach niemieckich, ale dopiero od chwili znalezienia się tego towaru po stronie niemieckiej. Towar trafia do Niemiec, a tam jest rozparcelowywany i już z przykładowego Frankfurtu nad Odrą trafia do przykładowych Berlina, Monachium i Bremy. Jednocześnie nie musi on być koniecznie przeładowywany w całości, gdyż równie dobrze może to być rozładunek częściowy. Chodzi jedynie o to, że przewóz kabotażowy w tym przykładzie rozpoczyna się dopiero we Frankfurcie nad Odrą. Ważny jest jednak czas trwania kabotażu transportowego, który jest określony odgórnie i wynosi 7 dni oraz ilość operacji, która nie może przekraczać liczby trzech.
Podatki VAT w przewozach kabotażowych są naliczane według przepisów podatkowych danego państwa (w tym przykładzie Niemiec), a ewentualne kary za nieprzestrzeganie przepisów są również zależne od prawa danego kraju.
